Her doğru bilgi yayımlanmalımı

Son günlerde kamuoyunun yakından takip ettiği bir yargı dosyası üzerinden yürüyen yayıncılık anlayışı, hepimize şu soruyu yeniden sorduruyor: Her doğru bilgi yayımlanmalı mı?

Ortada ciddi iddialar var. Süreç ağır, sonuçları sarsıcı. Kamuoyunun bilgilendirilmesi basının görevidir, buna kuşku yok. Ancak bu görev, sınırsız bir yetki değildir. Gazetecilik, özellikle işin içinde bir çocuk varsa, daha dikkatli, daha ölçülü ve daha sorumlu olmayı gerektirir.

Bazı yayınlarda, soruşturma dosyasında yer aldığı belirtilen özel içeriklerin olduğu gibi dolaşıma sokulduğunu görüyoruz. İşte tam bu noktada durmak gerekir. Çünkü mesele artık suçun kendisinden çıkıp, bir çocuğun mahremiyetine dokunmaktadır.

Gazetecilik, eline geçen her bilgiyi basmak değildir.
Toplumsal faydayı, hukuku ve insanı gözeterek süzgeçten geçirmektir.

Bir bilginin doğru olması, onun sınırsız biçimde yayımlanmasını meşru kılmaz. Hukuk, çocuğu teşhir edilecek bir unsur olarak değil, korunması gereken bir birey olarak tanımlar. Basının da bu tanımı esas alması gerekir.

Fail yargılanır.
Suç cezalandırılır.
Ancak çocuk, yapılan her yayını hayatı boyunca taşır.

Bugün atılan bir başlık, yarın bir çocuğun karşısına okulda, sokakta, sosyal çevrede çıkabilir. Gazeteciliğin asıl sınavı tam da buradadır: Teşhir mi, sorumluluk mu?

Kamuoyunun bilmesi gereken; yargının işleyişidir, hukukun verdiği kararlardır. Bir çocuğun özel alanına ait ayrıntılar ise kamu yararı değil, mahremiyet ihlalidir.

Gazetecilik bazen yazmak değildir.
Bazen yazmamayı bilmektir.
Ve bazı gerçekler, doğru olsa bile, susularak korunur.